วันนี้มีข่าวไม่ค่อยสู้ดีเลย วันนี้ไปหาหมอมาไปทำแผลที่เหงือกปกติ แต่วันนี้หมอเอาพลาสติกมาทำเป็นที่ปิดแผลให้จะได้ไม่ต้องใส่ผ้าก็อต เพราะใส่แล้วมันมีกล่นแล้วเดี๋ยวจะไม่ค่อยสะอาดเพราะสิ่งสกปรกอาจจะไปสะสมที่ผ้าก็อตก็ได้ พอหมอเอาผ้าก็อตออก แล้วหมอก๋เห็นว่ามีหนองด้วย เลยสะกิดเอาหนองออก เสร็จแล้วหมอก็เดินจากไป ไปเอาที่ปิดแผล ระหว่างนั้น เลือดไหลออกจากแผลเยอะมาก ตอนแรกเราก็ไม่แน่ใจว่าเป็นเลือดหรือว่าเป็นน้ำที่หมอเอาเครื่องมือใส่อยู่ในปาก เอ! ลุกขึ้นบ้วนปากดีกว่า โอ้ย!เลือดทั้งนั้นเลยออกมาเยอะมากเลย พอหมอมาก็ใส่พลสาติกเพื่อปิดแผล พอเสร็จก็

เราถามหมอว่า : "ผลที่หมอเอาเนื้อไปตรวจออกหรือยังค่ะ"
หมอ : "เออเดี๋ยวขอหมอเช็คก่อนนะ"
แล้วหมอก็เดินมาบอกว่า : "ผลออกมาว่า.." หมอมองหน้าเล็กน้อย "เป็นเนื้องอกค่ะ แต่ไม่ร้ายแรงมากนะค่ะ ....บลาๆๆๆๆ" ฟังไม่ออกแล้ว เพราะตัวเราชาไปทั้งตัว ไม่คิดว่าจะเป็นเนื้องอก
หมอ : "ใจเย็นๆนะ เข้มแข็งไว้ เนื้องอกไม่ร้ายแรงหรอก ไม่ต้องร้องนะ"
ในใจเราคิด : "ไม่ได้อยากร้องหรอกนะ มันไหลเอง มันช็อก"
นั่งรอหมอเช็คประวัติเรา บันทึกเพื่อจะส่งขอมูลไปหาหมอศัลยกรรม ใจตอนนั้นมันเศร้าเหลือเกิน...

วันนี้หมอดีกะเราจังเลย บอกให้เราเข้มแข็งไว้กอดเรา บอกไม่ให้ร้องไห้ แล้วก็พาเราไปห้องพยาบาล วันนี้หมอมีประชุมหมอก็บอกว่า หมดต้องเอาเครสนี้ไปทำให้เรียบร้อยก่อน แล้วหมอก็พาเราไปห้องศัลยกรรม ติดต่อนางพยาบาลให้ ติดต่อหมอให้ แล้วให้เรานั่งรอเฉยๆ พอเราไปเจอหมอศัลยกรรม หมอที่ทำฟันเราก็มาคุยกะหมอนี่ด้วยเพื่ออธิบายให้ฟัง "แล้วหมอก้บอกให้เรารีบรักษาซะ เพื่อที่เนื้องอกจะได้ไม่ดัตไปมากกว่านี้ เพราะแค่นี้ก็ต้องผ่าจากเขี้ยวซี่สุดท้ายจนถึงกรามด้านในก็ใหญ่แล้ว ถ้าไม่รีบทำจะใหญ่ยิ่งกว่านี้ และต้องนอนพักรักษาตัว 1 สัปดาห์ หลังจากนั้น ประมาณอีก 2-3 สัปดาห์ก็จะผ่าเอากระดูกตรงขาหรือกระดูกตรงสะโพกมาทำเป็นกรามแทน และมารักษาฟันยังไงให้เคี้ยวได้เหมือนเดิม ต้องใช้เวลารักษาอีกนานและ เพราะในการตัดกระดูกมาทำมันซับซ้อนมาก"

อิ๋ว : "ช่วงเดือนเมษาไม่ว่างเลยอ่ะค่ะ พอดีพี่ที่ทำงานไม่อยู่ ต้องอยู่ที่ออฟฟิศ"
หมอ : "หมอว่าควรรีบทำนะ อย่าปล่อยไว้นานเลย หมอเลยนัดเป็นวันที่ 29 มี.ค. 8.00 น."
และแล้วก็จากหมอมาเป็นอันว่า ผ่าตัด วันที่ 29 มีนาคม 8.00น

ระหว่างที่นั่งรถไปรับพาสสปอร์ตนั้น ใจไม่คิดกังวลเรื่องที่เป็นเนื้องอกเลย เพราะว่าเหมือนเราพอทำใจมาพักนึงแล้วหละ ในใจ อยากจะโทรบอกอุ๋ม อยากโทรหาพี่โอ๋ อยากบอกมะเหมี่ยว อยากบอกปุ้ย จะบอกพี่เจี๊ยบยังไง บอกพี่ปุ๊ไงดี คิดไปคิดมา ก้นึกว่าอีกว่า จะบอกพี่ที่เคารพรักได้ไงแค่นี้เค้าก็ไม่อยากจะมองหน้าเราเลย มองผ่านเราเลยไป คุยเท่าที่จำเป็น แต่ก็ไม่มีอะไรที่พี่เค้าจะคุยกะเรา ทุกวันนี้หลังจากวันนั้นที่เกิดเรื่อง กำลังใจที่เราจะไปทำงาน เรายังไม่แทบจะมีเลย พี่ที่เคารพรัก เค้าไม่อยากคุย ไม่อยากมองหน้า เค้าไม่สนใจเราเลย ไม่เอ่ยถึง แค่นี้กำลังใจมาทำงานก็ไม่เหลือแล้ว แล้วจะเอากำลังใจที่ไหนมาสู้กับเนื้องอกที่เราเป็นอยู่หละ เราอยากได้นะ กำลังใจจากเค้า อยากให้เค้ามาคุย มาเล่นกะเราเหมือนเดิม ถามเราว่าเป็นไงมั่ง อิ๋ว สู้ๆ นะ อย่าคิดมากนะ พี่จะเป็นกำลังใจให้นะ แค่นี้เราก้มีแรงที่จะสู้แล้ว ไม่ได้ขออะไรมากมายเลย

ความรู้สึกตอนนี้ไม่ค่อยสู้ดีเลย มันไม่กำลังใจเลย "ขนาดกำลังใจที่จะมาทำงานยังแทบไม่ค่อยจะมี แล้วจะเอากำลังใจที่ไหนไปสู้กับการผ่าตัดเนื้องอก"

ทำใจ ทำใจ ทำใจ ตอนนี้คิดมันก็ต้องคิดแค่นี้นี่ก็ใกล้เข้าไปทุกทีแล้ว